بسته پیشنهادی اروپا و رویکردهای احتمالی ایران ( قسمت دوم )

با سلام

    در قسمت اول نظر خود در خصوص بسته پیشنهادی اروپا آمریکا و رویکردهای احتمالی ایران عنوان گردید که در مجموع سه دیدگاه می تواند وجود داشته باشد : الف رد بسته پیشنهادیی به بهانه ورود آن به خطوط قرمز تعلیق غنی سازی  ب پذیرش بسته پیشنهادی یعنی تعلیق موقت و مذاکره بر سر مشوقهای آن  یا د جمع بندی و مذاکره بر سر محورهای مشترک بسته پیشنهادی ایران با بسته پثینهادی اروپا .

    در مورد راه کار الف که بنظر می رسد با توجه به جمیع جهات وبا توجه به صف آرائی کشورهای جهان اعم از دوست و دشمن و القا این تفکر توسط آمریکا که ایران به هیچ سند و یا تعهد بین المللی پایبتد نمی باشد کار نادرستی بوده و در واقع آب را به آسیاب دشمن خواهد ریخت و ملت ایران را متضرر زیانهای احتمالی و حتمی آن خواهد نمود حال می تواند این زیانهای بصورت اقتصادی با تحریمهای بین الملی همراه با شد و یا می تواند به منزوی نمودن ایران در عرصه بین المللی و یا به قول نخست وزیر انگلیس به انزوای انرژی یعنی عدم انجام معامله با ایران بر سر نفت و گاز منجر شده ودر واقع شریان اقتصادی کشور را قطع نمایند . این موضوع به هیچ وجه به مصلحت نمی باشد و حتما برزگان قوم چتنین تصمیمی را در سر ندارند .

اما راه کاردوم یعنی پذیرش بی چون و چرای بسته پیشنهادی نیز ایران را در موضع انزوا قرار دادد و دشمنان را نسبت به عدم رعایت حریم قانونی و رسمی ایران جری تر خواهد نمود و این تعبیر را برای انان بوجود خواهد آورد که بالاخره ایران سر تسلیم به درگاه انان فرود آورد .  این موضع نیز با مصالح کشور سازگار نبوده چرا که تاکنون ایران هزینه های زیادی را بر سر احقاق حقوق قانونی خود پرداخته که مردم شریف ایران با قسمتی از آن یعنی گرانی و تورم و افزایش قیمت محصولات وارداتی دست به گریبان بوده و آن را به وضوح مشاهده و لمس می کنند و لذا با اصطلاح جا خالی دادن در این مرحله بر همه تلاشهای قبلی ایران صدماتی را وارد خواهد ساخت و الگوی بدی را برای ایرانیان به ارمغان خواهد آورد .

      دیدگاه سوم که بنظر می رسد راه کار بینابین و منطقی باشد این است که ایران همواره مسیر مذاکره را باز نگهداشته و از هر فرصت دیپلماتیک و هر مقام سیاسی برای  مذاکره و رایزنی در خصوص پیشرفتهای هسته ای خود اهتمام وزرد و در این مذاکره بر محور های مشترک بسته های ایران و اروپا تاکید نماید . بنظر می رسد راهکار پاره ای معدود از مقامات ایران در خصوص عدم همراهی و مذاکره با کشورهای اروپای و نظر آنان بر تمرکز مذاکره و دیپلماسی صرفا با کشورهای غیر متعهد و یا آژانس بین المللی انرژی اتمی با واقعیات موجود جهان تطبیق داشته و صرفا انکار واقعیتهای موجود می باشد  .

      ذکر این نکته لازم است که بطور کلی نفس مذاکره و یا دیپلماسی انعطاف پذیری می باشد چه اگرانعطاف پذیری نباشد دیپلماسی معنی نداشته و استبداد و خود رایی جای خود را به دیپلماسی خواهد داد . بنظر اینجانب درباره  پرونده پیشرفتهای هسته ای ایران در موقعیت فعلی با توجه به صف آرائی کلیه کشورهای دوست و دشمن ، عربی و غیر عربی اروپائی و آسیایی و همچنین همسایگان ما می بایست با یک منطق راهکار و پیش فرض دقیق حرکت نمود . در این راستا معتقدم ایران بسته پیشنهادی دوم را بصورت موقت و در ظرف زمانی شه ماهه و یا شش ماهه پذیرفت و برای بار دوم و بصورت داوطلبانه نسبت به تعلیق غنی سازی و سایر پروژه های دیگر انرژی هسته ای اقدام نمود تا با اینکار به دو هدف عمده و اساسی دست یافت . هدف اول خنثی نمود تبلیغات منفی دشمنان بویژه امریکا در تلقین عدم پایبندی ایران به تعهدات و مقررات بین المللی و ب دادن اولتیماتوم مجدد و نهائی به اروپا و آمریکا در خصوص عملی نمودن مشوق های اقتصادی ارائه شده در بسته های پیشنهادی و ارائه راهکاریهای عملی در خصوص تامین سوخت نیروگاههای اتمی ایران وارائه بی دریغ کمکهای فنی و تکنولوژیکی جهت تاسیس و تجهیز نیروگاههای اتمی ایران .

   اگر در این مرحله اروپا و آمریکا از تعهدات خود شانه خالی نمود براحتی می توان تمام همکاریهای را منتفی نمود و در ان صورت است که ایران بر جایگاه حقه خود مبنی بر عدم پایندی اروپا به تعهدات خود تکیه محکمی زده و از‌ان در محافل سیاسی و بین المللی استفاده سیاسی لازم خواهد برد ولی در این زمان متاسفانه واقعیت تلخ این است که ایران متهم به نقض قطعنامه های شورای امنیت و عدم شفاف سازی پروژه اتمی خود بوده و به اصطلاح توپ در زمین ایران می باشد و مسئولین و مقامات ایرانی می بایست نسبت به دفع این فتنه با درایت و هوشیاری عمل نمایند .

/ 2 نظر / 13 بازدید
صدرا

سلام من در پیغام قبلی آدرسم را نگذاشته بودم .که در این پیغام میگذارم و منتظرتان هستم

سارا

سلام