نغمه خوش خروج از انزوای سیاسی آقای میر حسین موسوی ( بخش اول )

با سلام

در ابتدا از همه علاقه مندان و مراجعان به این وبلاگ بدلیل تاخیری که در ارسال مطالب و بروز کردن وبلاگ ایجاد گردید صمیمانه عذر خواهی می کنم . انبوه امور اداری و اجزائی و مشغولیت دهنی بدلیل بروز برخی از حوادث  و مشکلات توان دست بردن به صفحه کلید رایانه را به من نمی داد .

در این مقاله قصد دارم با توجه به بحث داغ انتخابات آتی ریاست جمهوری در ایران مطالبی را عنوان نمایم .

در حالیکه در اردوگاه اصولگرایان هنوز شخص خاصی ( البته به غیر از جناب آقای پور محمدی ) آمادگی خود را برای شرکت در انتخابات آتی ریاست جمهوری که دردهه آخر خرداد ماه 1388 برگزار خواهد شد اعلام نکرد در ارودگاه مقابل یعنی اصلاح طلبان هر روز نغمه های خوشی و نا خوشی به گوش میرسد که مهمترین ان اعلام رسمی نامزدی آقای کروبی در انتخابات آتی و تصمیم راسخ وی به ادامه راه و عدم خروج و یا ائتلاف به نفع شخص و یا حزب خاصی حتی با آقای خاتمی می باشد . هر چند افراد دیگری از اصلاح طلبان نیز تمایل ضمنی خود را بر حضور در این صحنه اعلام نموده  ولی بنظر میرسد همه این افراد منتظر تصمیم رسمی و قطعی جناب آقای سید محمد خاتمی در خصوص شرکت و یا عدم شرکت در انتخابات آتی مانده اند تا در صورت عدم حضور ایشان نامزدی خود را اعلام نمایند .

 در این مقوله خبر ( نه چندان موثق ) نامه آقای میر حسین موسوی نخست وزیر سابق ایران خطاب به آقای خاتمی مبنی بر تعیین تکلیف و اعلام و یا انصراف از نامزدی و شرکت در انتخابات آتی در صورت عدم حضور آقای خاتمی بسیار مهم می باشد هر چند شخصا معتقدم که آقای موسوی از انزوای سیاسی خود خارج نخواهند شد و همچنان حضور در صحنه های اجرائی و دانشگاهی را به حضور در صحنه های سیاسی ترجیح خواهند داد ولی با این حال حضور ایشان می تواند دو پیام را در بر داشته باشد : پیام اول اینکه این کار موجب شکست قطعی اصولگرایان در انتخابات آتی خواهد شد و با توجه به مشکلات اخیر ایران در حداقل این دوره 4 ساله حکومت اصولگرایان و عدم کار آرائی دولت در اداره امور و همچنین جو ناراضایتی عمومی از عملکرد دولت که حتی این نارضایتی به برخی از سران اصولگرا نیز رسیده و برخی از اصولگرایان نیز به تئوری عبور از جناب آفای احمدی نژاد در انتخابات آتی فکر می کنند ، حضور شخصی با کارنامه مثبت و آن هم در زمانی که جنگ عراق به ایران تحمیل شده بود مسلما کفه ترازو را به نفع ایشان سنگین خواهد کرد چراکه در این دوره از زمانی کشور به مدیری نیاز دارد که بتواند بر امور اقتصادی و سازمانها و موسسات اقتصادی و مالی نظارت کافی وکامل اعمال نماید و بعبارت دیگر دارای برنامه و تز اقتصادی باشدکه بنظر میرسد که این مهم تنها در دستان با کفایت آقای میر حسین موسوی بر می آید .

 موضوع دوم که با حضور احتمالی آقای موسوی در انتخابات اردوگاه اصولگرایان را برهم خواهد زد یافتن شخص مناسب برای رقابت تنگاتنگ و پا به پا آقای موسوی می باشد . شواهد نشان می دهد که آقای احمدی نژاد نمی تواند رقیب مناسبی برای آقای موسوی باشد چراکه ایشان تئوریهای اقتصادی خود را در این دوره چهار ساله پیاده نموده که متاسفانه جواب مثبتی از ان عاید مردم ایران نگردید و صرفا بر تورم روز افزون ایران افزوده و کار را بجائی رسانده که کسی یارای مقابله با این مشکل نمی باشد و اگر هم شخصی در مقابل این سیاستهای اشتباه مقاومت نماید به سرنوشت آقایان دانش جعفری و مظاهری و شیبانی و پور محمدی  دچار خواهد شد و می بایست از دولت خداحافظی کند . اما در این میان طرحهای آقای میر حسین موسوی بدیع و نو خواهد بود و با توجه به تجربه مثبت و عملکرد قابل قبول ایشان اقبال عمومی مردم به اقای موسوی دو از دهن نخواهد بود .  

/ 0 نظر / 9 بازدید